Dieta ADHD

ADHD diagnozowane jest u od 3 do 8% dzieci. Nie jest zatem przesadą stwierdzenie, że w każdej klasie jest co najmniej jedno dziecko, które cierpi z powodu nadpobudliwości psychoruchowej. Zmiany, jakie zachodzą w zachowaniu takiego malucha sprawiają, że jest ono postrzegane jako krnąbrne i sprawiające problemy wychowawcze. Trudno mu się dogadać nie tylko z dorosłymi, a zwłaszcza wymagającymi na lekcjach dyscypliny nauczycielami, ale również z rówieśnikami. Spirala niepowodzeń w życiu malucha tak się mocno i szybko nakręca, że jej skutkiem jest często agresja. To często właśnie ona  wyzwala mocną determinację rodziców „złagodzenia problemu”. Czy jest jednak dla nich jakaś nadzieja? Ostatnie doniesienia naukowców ukazują światło w tunelu –  szansę zmniejszenia objawów ADHD daje dieta.

Kilka hipotez, kilka propozycji

Diagnozowanie ADHD ciągle bywa kłopotliwe, zwłaszcza u małych dzieci, które przed ukończeniem szóstego roku życia w sposób całkowicie naturalny mają problemy z koncentracją uwagi. Trudności przysparza ocena, gdzie leży granica między naturalnym etapem rozwoju, a ADHD.

Jednak nie tylko w tym tkwi problem. Niejasności przynosi sposób badania efektywności zmian w diecie wpływających na zachowanie dzieci. Ocena skuteczności poszczególnych metod może być ponadto już u podstaw zaburzona z powodu skupiania uwagi na wynikach takich działań. Rodzice baczniej obserwujący swoje dzieci, jak wskazują psychologowie, swoim wzmożonym zainteresowaniem mogą stymulować poprawę zachowania. Takie zmniejszenie negatywnych objawów może nie wynikać ze zmiany diety, ale ze zmiany w zachowaniu rodziców.

Mając na uwadze te zastrzeżenie, chcąc pomóc niemogącemu usiedzieć dłużej w jednym miejscu synowi, czy córce mającej problemy w skupieniu uwagi, warto zapoznać się z wynikami ostatnich badań. Specjalnie dla czytelników tego bloga publikuję je poniżej.

Nie ma jednoznacznych dowodów skuteczności zmiany diety w leczeniu ADHD, jednak wielu rodziców zauważa, że ta alternatywna metoda daje doskonałe rezultaty

Ogólne zalecenia

Kluczem do sukcesu, co do którego zgadza się większość naukowców, jest systematyczne spożywanie posiłków w miej więcej równym odstępie czasu. Wyjątkowo niekorzystnie na dzieci z ADHD wpływa głód  (zapychany słodyczami i słodkimi napojami prowadzącymi do szkodliwych dla organizmu skoków zawartości cukru we krwi. Szczególnie niewskazane są napoje energetyzujące, cola, mocna herbata oraz kawa) i jedzenie w odstępach dłuższych niż cztery godziny. Na liście najbardziej zakazanych produktów jest czekolada orazprodukty słodzone słodzikami.

Pomocny może być również sport, który pozwoli zredukować skumulowaną w organizmie energię oraz umożliwia wyregulowanie wydzielania dopaminy i noradrenaliny, neuroprzekaźników, które mają kluczową rolę w ADHD.

Dieta doktora Benjamina Feingolda

Dieta ta wyrosła z teorii powiązania związków między nadpobudliwością a nietolerancją niektórych pokarmów. Jadłospis Benjamina Feingolda zakłada naturalne odżywianie, z jednoczesnym wyeliminowanie jedzenia produktów ze sztucznymi konserwantami i barwnikami. Lekarz zaleca głównie wyeliminowanie z diety waniliny oraz benzoesanu sodu. Szczególnie groźne według niego są też:

  • E 110 żółcień pomarańczowa
  • E 104 żółcień chinolinowa
  • E 122 azorubina/karmoizyna
  • E 129 czerwień allura
  • E 102 tartrazyna
  • E 124 czerwień koszenilowa

Od 2012 roku wszystkie te składniki mają być w sposób szczególny oznaczane na produktach spożywczych tuż obok informacji, że substancje te mogą mieć niekorzystny wpływ na zachowanie dzieci. Podobny przepis obowiązuje już dzisiaj w innych krajach Unii Europejskiej.

Skuteczność diety doktora Benjamina Feingolda została potwierdzona tylko w niewielkim stopniu (niektórzy badacze zobaczyli tylko niewielką poprawę u 10% z grupy badanych dzieci).

Dieta zastępująca cukier miodem

Istniały również przypuszczenia, że ADHD może zmniejszyć ograniczenie cukru w diecie. Z tego powodu niektórzy badacze zalecają zastąpienie go miodem. Oficjalnie skuteczność tej metody  ciągle nie została udowodniona. Mimo to wielu rodziców jest przekonanych, że to właśnie ograniczenie słodyczy i słodkich przekąsek „uspokoiło” ich dzieci z ADHD.
A Wy, czytelnicy tego bloga, co sądzicie na ten temat?

Few Foods Diet

Kolejną z diet na ADHD jest dieta niewielu produktów. Polega ona na obserwacji dziecka i wyeliminowaniu, metodą prób i błędów, możliwych drażniąco działających substancji, a właściwie alergenów, które dają efekt nietolerancji pokarmowej. To dotychczas jedna z najskuteczniejszych diet, która pozwala u dużych grup dzieci w znaczący sposób zmniejszyć objawy nadpobudliwości.

Ograniczenie fosforanów

Taką drogę do zmniejszenia nadpobudliwości proponuje Herthy Hafer,. Według niej w leczeniu ADHD sprawdza się ograniczanie żywności zawierającej duże stężenie fosforanów: dań wysokoprzetworzonych, napojów gazowanych, ale również wątroby, kurczaka, tuńczyka z puszki.

Dieta uzupełniająca braki

Wielu naukowców i lekarzy skupia również swoją uwagę nie na redukcji z diety niekorzystnie działających substancji, ale na uzupełnianiu braków w diecie: w postaci witamin (w formie preparatu witaminowego po śniadaniu), składników białkowych, mikroelementów, kwasów tłuszczowych. Dobre efekty daje suplementacja magnezem i witaminą B6 (najlepiej po kolacji). Jeśli obserwuje się silne stany pobudzenia, pomocna może być lecytyna. Wskazane jest również picie dużej ilości wody – co najmniej dwóch litrów każdego dnia.

4 komentarze

  • My son has ADHD and I know how frustrating it can be to get help and support.Attention Deficit Hyperactivity Disorder is becoming one of the most diagnosed disorders among children and even adults these days.

  • Mam zupełnie inną opinię na temat ADHD. Kompletnie nie wierzę w tę chorobę.

    Dla mnie osobiście to kwestia wychowania. Widząc zachowania niektórych maluchach nie zastanawiam się czy mają ADHD, tylko w jaki sposób musiały zostać wychowywane.

  • Moja koleżanka ma dziecko z ADHD . Przyznam ze jest to wielki kłopot, jednak czy stosuje dla niego jakąś dietę to nie wiem .

Zostaw komentarz