Co musisz wiedzieć o HIV?

HIV odbieramy jako wyrok. I trudno się temu dziwić. Choroby tej nie można w końcu wyleczyć. Jednorazowe zakażenie oznacza walkę przez całe życie. Niestety –  nierówną walkę.  Niemal wszystkie myśli i działania mobilizowane są w celu opóźnienia momentu przejścia wirusa w formę śmiertelnej choroby AIDS.  Jak się uchronić przed zakażeniem i dlaczego nikt z nas nie może czuć się w 100% bezpiecznie? Przeczytaj!

Drogi, jakimi dochodzi do zakażenia

HIV działa na ślepo. Wirus dawno rozszerzył swój krąg oddziaływania. Nie jest sprawą tylko narkomanów oraz osób posiadających liczne i przypadkowe kontakty seksualne. Mimo że najczęściej roznosi się właśnie w trakcie zbliżeń, to może być roznoszony przez niczego nieświadomą osobę. Jak w takim razie uniknąć zakażenia?

Musisz mieć 100% pewność, że partner, z którym współżyjesz jest zdrowy. Nie ma co liczyć, że prezerwatywa uchroni Cię przed zakażeniem (daje ona 80-90%, że zakażenie nie nastąpi, jednak inne badania pokazują, że wraz  z długością współżycia z chorą osobą ryzyko zakażenia po latach wzrasta). Zmniejszy co prawda ryzyko, ale nie da pewności, że coś pójdzie nie tak. Na marginesie warto dodać, że ryzyko zakażenia wirusem podczas stosowania prezerwatywy jest większe w wyniku używania równocześnie środków plemnikobójczych, które drażnią błony śluzowe pochwy. Jak w takim razie spać spokojnie? Jedyną gwarancją pod tym względem jest życie w monogamicznym związku ze zdrowym partnerem lub abstynencja w związku z osobą chorą. Takie zachowanie dają pewność, ale nie rozwiązują problemu.

Drugą równie popularną drogą rozprzestrzeniania się wirusa jest stosowanie niesterylnych igieł oraz strzykawek. Ryzyko zarażenia w ten sposób nie dotyczy tylko narkomanów, ale również osób, które używają po kimś igieł i strzykawek, na przykład do domięśniowego wstrzykiwania sterydów. Pewne niebezpieczeństwo istnieje również podczas wykonywania tatuażu w niestosujących się do podstawowych zasad salonach. Przy okazji wymieniania dróg przenoszenia wirusa wymienia się również zabiegi akupunktury.

Pocieszające jest natomiast to, że ryzyko zakażenia wirusem podczas przetaczania krwi jest minimalne. Od 1987 roku wszyscy krwiodawcy badani są na nosicielstwo wirusa HIV. Przeprowadza się również ankietę, która ma wykluczyć z grona krwiodawstwa osoby z grona „podwyższonego ryzyka”. Krew zakażona nie jest używana w stacjach krwiodawstwa.

Droga zakażenia wirusem HIV prowadzi również od matki do dziecka. Dziecko jeszcze przed porodem może być zakażone przez łożysko, natomiast po porodzie poprzez karmienie piersią. Dużym zagrożeniem jest również sam poród, podczas którego może dojść do zarażenia. Jednak zazwyczaj odbierające poród osoby robią wszystko, by do takiej sytuacji nie doprowadzić. Można zminimalizować ryzyko nawet do kilku procent.

Wirusem HIV nie można zarazić się przez dotyk, przez ukąszenie komara. Prawdopodobieństwo zakażenie przez pocałunek jest bardzo niewielkie (chyba, że na wargach, czy w jamie ustnej są ranki, wtedy ryzyko znacznie wzrasta). By zakażenie mogło nastąpić na skutek przeniesienia śliny, trzeba by było jej wymienić aż pół litra (!).

Objawy zakażenia HIV

HIV jest bardzo podstępny. W pierwszym etapie po zakażeniu nie daje żadnych objawów. Jego okres inkubacji trwa od czterech do sześciu tygodni. W trakcie pierwszych trzech miesięcy wirus zazwyczaj się szybko namnaża, a organizm nie wytwarza żadnych przeciwciał. Czas ten nazywa się tak zwanym okienkiem serologicznym – kiedy badanie nosiciela wirusa HIV będą dawać negatywne wyniki. Niestety w okresie tym może dochodzić do zakażenia. Niczego nieświadoma chora osoba może zarażać innych.

Kolejny okres aktywności wirusa to faza tak zwanych ostrych objawów. Nie występuje ona jednak u wszystkich. Jest charakterystyczna dla 40-80% osób. Chorzy obserwują pierwsze objawy, szybko utożsamiane z grypą. Niekiedy towarzyszy im wysypka na twarzy oraz niepokojące zmiany w śluzówce ust.

Po minięciu objawów wirus przechodzi w okres utajenia, kiedy nie daje żadnych objawów. Etap ten może trwać od kilku miesięcy do kilku lat. Z czasem pojawiają się objawy kliniczne – powiększenie węzłów chłonnych, osłabienie, silne pocenie ciała. Na skutek osłabienia układu immunologicznego zarażony może zapadać na różne choroby niezwiązane bezpośrednio z wirusem, które zdecydowanie ciężej będzie przechodził od osób zdrowych.

Kolejnym etapem zakażenia jest już AIDS. Trzeba jednak pamiętać, że z wirusem HIV można żyć latami, nie dopuszczając do powstania poważnego stanu chorobowego. Terapia lekowa przeprowadzana pod okiem specjalisty daje dobre efekty.

Liczby

  • Liczba nosicieli HIV wzrasta z każdym rokiem. Obecnie jest ona równa około 38 milionów.
  • Codziennie wirusem HIV zaraża się około 16 tysięcy osób.
  • W Polsce każdego roku wykrywa się około 660 nowych zakażeń HIV.
  • Najwięcej osób zarażonych mieszka w Afryce i na Karaibach.

Czujesz, że problem HIV i AIDS Cię nie dotyczy? Może boisz się zakażenia? Napisz!

1 Komentarz

  • Ludzie mysla, ze ich to nie dotyczy. To chyba sposob na zachowanie “zdrowego umyslu”. Przeciez nie po to zyjemy, zeby przejmowac sie wszystkim i zawsze. Musimy miec poczucie bezpieczenstwa. AIDS i HIV to poczucie jednak zabiera..

Zostaw komentarz