Trądzik grudkowaty

Trądzik grudkowaty jest jedynie jedną z odmian trądziku jaki może nas dosięgnąć.
Na początek…

Czym jest trądzik?

Jest to stan patologiczny skóry, który oprócz pielęgnacji może potrzebować również leczenia. Jako choroba przewlekła wymaga długotrwałego leczenia – przez wiele miesięcy a nawet lat.
Pojawia się u około 80% osób w okresie pokwitania. Może również występować u osób w różnym wieku. Najczęściej pojawia się pomiędzy 11 a 13 rokiem życia. Dodatkowo może dojść do nasilenia pomiędzy 16 a 18 rokiem życia. Nie leczony może przetrwać do czwartej dekady życia. Wtedy znacznie nasila się łojotok. Najczęściej ustępuje pomiędzy 21 a 23 rokiem życia.

Główne przyczyny powstawania trądziku:

  • występowanie bakterii beztlenowych (propioniumbacterium acnes). Bakterie te produkują enzym- lipazę, która rozkłada trójglicerydy łoju na wolne kwasy tłuszczowe. Te zaś działają drażniąco na ujścia mieszków włosowych. U osób u których pojawił się trądzik występuje zmniejszenie ilości kwasu linolowego w łoju, co prowadzi do nieprawidłowej keratynizacji gruczołów łojowych, przewodów wyprowadzających oraz nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych. Efektem jest utrudniona ewakuacja łoju z gruczołów i poszerzenie przewodów co prowadzi do powstania mikrozaskórników,
  • nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych – może to być uwarunkowanie genetyczne,
  • aktywność hormonów płciowych.

Skóra objęta trądzikiem znacznie lepiej prezentuje się w porze letniej niż zimowej. Wszystko z powodu upłynnienia łoju w miesiącach letnich. W ziemie dochodzi do zaczopowania skóry.

W zależności od tego jaki typ wykwitu dominuje na skórze możemy wyróżnić kilka odmian klinicznych trądziku.

  • trądzik zaskórnikowy – występują liczne zaskórniki
  • trądzik krostkowy – występują krostki
  • trądzik grudkowy – znacznie dominują grudki
  • trądzik ropowiczy – jest to zaawansowana postać z guzkami, cystami, torbielami ropowiczymi, które goją się wraz z pozostawianiem blizn. Występuje tylko u mężczyzn i zajmuje twarz, klatkę piersiową, plecy, pachwiny lub pośladki.
  • trądzik neuropatyczny dziewcząt – występuje jako lekka postać trądzika pospolitego na wskutek ciągłego wyciskania i rozdrapywania zmian skórnych. W rezultacie powstają stany zapalne, które po zagojeniu pozostają blizny.
  • trądzik skupiony – jest zaawansowaną i ciężka postacią. Występują tutaj cysty oraz guzki. Zmiany te mają tendencje do skupiania się oraz zlewania na danym obszarze.
  • trądzik keloidowy – (bliznowcowy). W tym rodzaju trądziku występują blizny przerosłe po oparzeniach, zabiegach bądź ustępujących wykwitach trądzikowych. Są formą wyniosłą obejmująca okolice karku, jest to skłonność osobnicza.

A więc czym są grudki, krostki i inne wykwity pojawiające się przy cerze z problemami trądzikowymi?
Zaskórnik – To drobny czop ropowo-łojowy. Zalega w przewodach gruczołów łojowych. Ma ciemną powierzchnię, ponieważ dochodzi do utlenienia się kreatyny znajdującej się w naskórku. Jego powierzchnia jest ciemna, ponieważ dochodzi do utleniania się kreatyny. Zaskórniki mogą być otwarte jak i zamknięte. Przy zaskórnikach otwartych występuje czarny czop, który jest bardziej widoczny. Zamknięte natomiast są pokryte naskórkiem. Jeżeli chcemy go usunąć, musimy zrobić ujście. Zaskórniki usuwany mechanicznie. Występują w miejscu pojawiania się łojotoku.
Krosta – jest to wykwit zawierający treść ropną. Ropa pojawia się w chwili narastania wykwitu bądź w momencie jego wtórnego zakażenia.
Grudka – jest to wykwit wyniosły. Znajduje się pod powierzchnią skóry. Ma różne rozmiary i swoistość inną niż otaczająca ją tkanka. Grudki ustępują i nie pozostawiają blizn.
Cysta – jest to patologiczna zmiana w obrębie organizmu. Składa się z jednej lub większej ilości komór, które są wypełnione płynem bądź galaretowatą cieczą.
Guzek – powstaje w wyniku zmian zachodzących w skórze właściwej. Podczas jego rozpadu, któremu może ulec dochodzi do powstania blizn. Guzek ma większą spoistość, głębsze usadowienie i strumień nacisku w porównaniu do grudki.
Trądzik grudkowaty…
Oprócz występujących zaskórników występują zmiany zapalne w postaci grudek, stąd też nazwa tej odmiany.


Leczenie trądziku.

Wybór metody leczenia zależy od postaci trądziku. Wszelkie łagodne postacie wymagają jedynie leczenia miejscowego. Jeżeli chodzi o ciężkie stosuje się leczenie zarówno zewnętrzne i ogólne. Podczas leczenia ogólnego stosuje się izotretinoinę, antybiotyki i witaminy działające przeciwłojotokowo .
W przypadku leczenia stopnia drugiego, zastosowanie znalazły antybiotyki, nadtlenek benzoilu, hormony. Podjęcie leczenia i wskazanie jego metod zależne jest od postaci klinicznej trądziku.
Nie wolno również zapominać o odpowiedniej pielęgnacji. Skóra trądzikowa wymaga:

  • złuszczania warstwy rogowej za pomocą peelingów,
  • matowienia i nawilżania kremami oraz maskami,
  • stosowania preparatów odpowiednich do tego typu cery.

Skóry trądzikowej nie wolno przesuszać za pomocą promieni słonecznych czy kosmetyków z dużą zawartością alkoholu. Należy obalić mit, że trądzik znika po solarium. Podczas napromieniowania dochodzi do nadmiernego wysuszenia naskórka i „zasuszenia” wykwitów. Po kilku dniach dochodzi do nawrotu wykwitów i to ze zdwojoną siłą. Wszystko dzieje się poprzez automatyczną ochronę naskórka przed nadmiernym wysuszeniem. Gruczoły łojowe „pracują” dużo silniej i dużo więcej aby powrócić do normalnego natłuszczenia skóry, która została przerwana.
Jeżeli występuje więcej zmian grudkowych zastosowanie znajdują silniejsze preparaty o działaniu komedolitycznym i przeciwbakteryjnym. Te działające komedolitycznie ułatwiają usuwanie nadmiaru łoju z gruczołów łojowych, natomiast przeciwbakteryjne zapobiegają rozwojowi bakterii na skórze pokrytej trądzikiem. Przykładami takich preparatów są:

  • antybiotyki,
  • kwas azelainowy,
  • pochodne witaminy A i inne wspomagające walkę z trądzikiem,
  • nadtlenek benzoilu i retinoidy.

Antybiotyki
Bardzo skutecznym antybiotykiem jest tetracyklina. Jednak mimo swojej skuteczności daje również skutki uboczne… . Może to być zapalenie przełyku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, łagodne nadciśnienie i przebarwienia pojawiające się na zębach. Czasami tetracykliny mogą wywoływać zmiany skórne i zmiany pigmentacyjne. Jeżeli bakterie pojawiające się przy trądziku są odporne na erytromycynę to do leczenia tetrocykliną włącza się nadtlenek benzoilu.
Kwas azelainowy
Kwas azelainowy ma działanie keratolityczne i przeciwbakteryjne. Jego dodatkowe właściwości odbarwiające są wykorzystywane do usuwania przebarwień pozostałych po miejscach objętych stanem zapalnym. Kwas ten nie daje skutków ubocznych ani powikłań.
Nadtlenek benzoilu
Jest to substancja wykorzystywana przy produkcji kosmetyków do cery trądzikowej. Wykazuje silne właściwości utleniające, dzięki czemu niszczy beztlenowe środowisko w którym rozwijają się bakterie Propionibacterium Agnes występujące przy trądziku. Wykazuje działanie antybakteryjne, keratolityczne (działa przeciwzaskórnikowo) i komediolityczne (ułatwia ewakuację wydzieliny gruczołów łojowych).
Retinoidy
To kwasowe pochodne witaminy A. W leczeniu trądziku najczęściej wykorzystuje się izotretynoinę (kwas 13-cis witaminy A) oraz tretynoinę (kwas All-trans witaminy A). Stopniowo wprowadza się również adapalen oraz tazaroten. Izotroteina ma podobne działanie do tretynoiny i wywołuje mniej efektów ubocznych. Tazaroten stosuje się przy różnych odmianach trądziku a dodatkowo przy likwidacji przebarwień, blizn i zmarszczek. Adapalen wykorzystuje się do leczenia trądziku zaskórnikowego i grudkowo- krostkowego. Tego preparatu nie łączy się z nadtlenkiem beznoilu, ponieważ takie połączenie może wywołać nadmierne wysuszenie skóry, podrażnienia i stan zapalny przebiegający z obrzękiem twarzy.
Hormony
W leczeniu trądziku można korzystać również z terapii hormonalnej. Tego typu leczenie dotyczy najczęściej kobiet, u których pojawił się w tym samym czasie nasilony hirsutyzm. Kuracja hormonalna polega na zażywaniu tabletek antykoncepcyjnych. W ich skład wchodzi estrogen i progesteron.

Zostaw komentarz