Łuszczyca stawów

znana również pod pojęciem łuszczyca paznokci i łuszczyca skóry. Nie występuje zatem odrębnie. Jest to choroba o charakterze przewlekłym i czasami zmiany występują również w kręgosłupie. Reumatolodzy uważają łuszczycowe zapalenie stawów za nozologicznie odrębną jednostkę.

Choroba rozwija się zarówno w populacji męskiej i żeńskiej, choć częściej notuje się jej występowanie w środowisku męskim. Dla pojawienia się choroby nieistotny jest wiek, ale statystycznie obserwuje się jej pojawienie w wieku około 40 lat.

Trudno określić przyczyny zapalenia łuszczycowego stawów. Czasami podaje się jego dziedziczne pochodzenie. Za występowanie łuszczycy w rodzinie odpowiada zbyt duże stężenie antygenów HLA-B37,17,13, DR7, A 26 i innych. Obwinia się również czynniki, które występują w środowisku, a także po chorobach górnych dróg oddechowych wywołanych przez paciorkowce lub u tych, u których stwierdzono obecność cząstek podobnych w swojej budowie do retrowirusów. Zdania na temat występowania genów, które w pierwszej kolejności odpowiadają za pojawienie się jednostki chorobowej, są podzielone. Jedni uważają, że chorobę wywołuje jednocześnie kilka określonych genów, inni, że są to odmienne zjawiska.

Łuszczycowe zapalenie stawów może być wynikiem także mikrourazów, nieprawidłowej budowy naczyń włosowatych. Może towarzyszyć także cukrzycy i być obecne w trądzie. Łuszczycowym zapaleniu stawów występują także grubsze ściany średnich i małych naczyń.

Choroba przebiega nietypowy sposób. W początkowej fazie może ona przypominać dnę moczanową lub gorączkę reumatyczną, choć najczęściej przebiega w sposób naprzemienny – rzut – remisja. Na początku dochodzi do zajęcia niewielkiej liczby stawów lub wielu stawów na raz. Bardzo rzadko obserwuje się zapalenie w obrębie tylko jednego stawu.

Częściej choroba atakuje stawy kończyn dolnych. Stawy, które są dotknięte łuszczycą charakteryzują się obrzękiem a skóra która jest nad nimi jest czerwona i napięta. W trakcie ucisku chory odczuwa ból, rano występuje ograniczenie ruchów.

W kończynach górnych najczęściej dochodzi do zajęcia stawów nadgarstkowych, barkowych, łokciowych i paliczkowatych. W dolnych partiach zajęte są stawy krzyżowo-biodrowe. Jak już wspomniano łuszczyca stawów połączona jest zazwyczaj z innym rodzajem łuszczycy, m.in. skóry. Często u chorych na łuszczycowe zapalenie stawów jednym z objawów bywa łuszczyca na płytce paznokcia.

W początkowej fazie leczenia dobre rezultaty przynosi podanie leków przeciwzapalnych o charakterze niesteroidowym. Przy zajęciu pojedynczych stawów zalecane jest wstrzyknięcie do stawów kortykostcrydów, mają one bowiem wpływ na stan zapalny. Jeśli takie leczenie nie przyniesie poprawy należy wprowadzić leki modyfikujące przebieg choroby, m.in. sole złota, metotreksat, leki antymalaryczne, pochodne witaminy A, sulfasalazyne, azatiopryne, cyklosporyne A.

Obecnie w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów zalicza się też metodę polegającą na naświetlaniu promieniami UVA. W ostatecznym etapie wprowadza się leczenie chirurgiczne, rehabilitację ruchową oraz kąpiele w solach siarki. Pomocna okazuje się również tłusta dieta, która w znaczącym stopniu wpływa na poprawę samopoczucia.

Zostaw komentarz