Pieprzyki – groźne, czy nie?
Mogą dodawać urody. Powiększone o nieregularnych kształtach i pokryte włosami często uznawane są za nieestetyczne. Pojawiają się zazwyczaj w dzieciństwie, ich liczba powiększa się w okresie dojrzewania. Czasami są to zmiany wrodzone (rodzimy się z nimi). Mogą występować na całej powierzchni skóry, również na owłosionych jej fragmentach – na głowie, czy w miejscach intymnych. Wraz ze starzeniem, po 50-tym i 60-tym roku życia liczba znamion zmniejsza się.
Pieprzyki są tak powszechne, że trudno znaleźć dorosłą osobę bez choćby jednej tego typu zmiany. Średnia ich ilość to u Europejczyka około 20-30. Wielkość, ilość oraz moment pojawienia się pieprzyków uwarunkowany jest genetycznie (rzadko spowodowany jest przez wirusy). Nie ma możliwości zapobieganiu ich powstawaniu!
Pieprzyk, czyli co?
Pieprzykami nazywa się znamiona barwnikowe, o średnicy nie większej niż 1 cm, o zabarwieniu od jasnobrunatnego do ciemnego, i powierzchni gładkiej lub brodawkowatej (ze zgrubieniami). Niekiedy ze zmian tego typu wyrastają włoski. W przypadku małych pieprzyków o regularnych kształtach nie ma powodu do niepokoju. Należy obserwować co jakiś czas swoje ciało i w razie pojawienia się niepokojącej sytuacji, udać się do lekarza – dermatologa lub onkologa.
Kiedy robi się groźnie?
Pieprzyki mogą stanowić zagrożenie, gdy w nietypowy sposób zmieniają się. Koniecznie należy skonsultować się z lekarzem, jeśli znamię:
- zaczyna swędzieć,
- wylatuje z niego jakiś płyn, w tym krew,
- nagle zmienia kształt, wielkość, barwę,
- jego krawędzie zmieniają się na nieregularne,
- posiada zgrubienia,
- w jego okolicy występują drobne ranki.
Niezmiernie ważne jest również zwrócenie uwagi na inny aspekt – pieprzyków nie wolno eksponować na działanie promieniowania UV. Opalać należy się ostrożnie, a zmiany skórne każdorazowo chronić przy pomocy kremów z wysokim filtrem ochronnym. Również mechaniczne (nieświadome i świadome – na przykład rozdrapywanie) drażnienie powierzchni pieprzyków, może powodować powstanie z niegroźnego znamienia złośliwego nowotworu, w tym czerniaka. Ryzyko zachorowania na nowotwór skóry wzrasta, jeśli u kogoś z Twojej rodziny rak skóry został zdiagnozowany.
Usuwać, czy nie usuwać?
Tylko nieliczne znamiona na skórze nadają się do usunięcia. O tym, czy pieprzyk należy usunąć, czy też nie, powinien zdecydować lekarz. Przy pomocy specjalistycznego urządzenia – dermatoskopu, powiększając znamię 10-krotnie, jest w stanie ocenić, czy zmiana jest groźna, czy też nie. Warto zdecydować się na zabieg:
- jeśli z pieprzykiem cokolwiek się dzieje, (zaniedbana zmiana może doprowadzić do nowotworu)
- jeśli pieprzyk znajduje się na owłosionej skórze
- jeśli pieprzyk może być drażniony przez inny fragment ciała (pieprzyki pod pachami, między palcami) lub przez ubranie (pieprzyki na talii, brzuchu, biodrze, itd).
Pieprzyki wycina się podczas zabiegu chirurgicznego. Znamiona na twarzy mogą być dodatkowo usuwane przez laryngologa lub chirurga szczękowego. Usuwa się je, uprzednio znieczulając miejscowo skórę (dawka znieczulenia podawana jest za pośrednictwem zastrzyków lub maści). Zabieg trwa zazwyczaj kilka minut.
W przypadku jedynie nielicznych zmian konieczne jest usuwanie pieprzyka warstwowo, co wydłuża całą procedurę. Między kolejnymi zabiegami trzeba odczekać kilka tygodni. Metoda ta jest o tyle dobra, że niesie mniejsze ryzyko powstawania blizn.
Nie poleca się wypalania, czy wymrażania pieprzyków. Po zabiegu wyciętą zmianę należy bowiem zbadać hispatologicznie. Skierowanie na zabieg można otrzymać od lekarza rodzinnego (pierwszego kontaktu) lub specjalisty. Zazwyczaj już dwa tygodnie po wycinaniu pieprzyków nie ma śladu po zabiegu.
Podobne artykuły:
- Zagrożenia płynące z laserowej depilacji Jedną z najpopularniejszych metod depilacji jest depilacja laserowa. Z tej...
Loading ...