Łuszczyca krostkowa

Łuszczyca jest dość częstą chorobą, a przyczyn jej występowania jest również wiele. Uważana za defekt na tle kosmetycznym może doprowadzić nawet do inwalidztwa. Przy łuszczycy dochodzi do nadmiernego namnażania się komórek skóry i przyspieszonego rogowacenia. Oprócz genetyki dużą role odgrywają utajone i przewlekłe zakażenia bakteryjne bądź zakażenia wirusowe, zjawiska immunologiczne, naczyniowe i cytologiczne.

Początek choroby może poprzedzić angina bądź inna choroba na drodze infekcji. Jako pierwsze wykwity ukazują się czerwone grudki, które są przykryte srebrzystymi łuskami. Z czasem pojawiają się coraz to większe wykwity. Zmiany powstałe na skórze mogą pojawiać się okresowo, mogą utrzymywać się przez całe życie bądź po prostu ulec reemisji. Charakterystyczna dla łuszczycy jest trudność do przewidzenia przebiegu choroby oraz jej zmienność objawów.

Jest to choroba przewlekła, zaliczana do schorzeń nowotworowych. Chory na łuszczycę przeważnie czuje się normalnie jednak istnieje dyskomfort psychiczny. Łuszczyca może nasilać się w momentach kiedy spożywamy alkohol.

Wyróżniamy 5 rodzajów łuszczyc:

• łuszczyca plackowa
• łuszczyca kropelkowata
• erytrodermia łuszczycowa
• artropatia
• i najważniejsza na której się skupie to – łuszczyca krostkowa (psoriasis pustulosa).

Łuszczyca krostkowa jest dość rzadką postacią łuszczycy. Może nawet doprowadzić do śmierci osoby chorej na ten rodzaj. Jej występowanie może być spowodowane stosowaniem steroidów ogólnie lub miejscowo, zakażeniem albo reakcją na leki. Występuje w postaci wypukłych guzków, które są wypełnione niezaraźliwą ropą. Skóra znajdująca się wokół wykwitu jest zaczerwieniona i wrażliwa. Łuszczyca krostkowa może najczęściej pojawia się na stopach, dłoniach lub na całym ciele w kształcie łat. Wśród łuszczyc krostkowych możemy wyróżnić także: łuszczycę krostkową uogólniona (jest to najcięższa postać, tutaj występuje ogólny zły stan i wysoka temperatura), łuszczyca krostkowa dłoni i stóp (pojawiają się zmiany krostkowe i zlewne rumieniowe-złuszczające, również pojawia się wysoka temperatura i zły stan u osoby chorej).

Czynnikiem wywołującym pojawianie się zmian na skórze jest:
- infekcja bakteryjna i wirusowa
- przewlekłe stany zapalne,
- podrażnienia mechaniczne bądź chemiczne,
- stosowanie niektórych leków
- stres

Na ciele osoby chorej powstają grudkowate wykwity, które są pokryte srebrzystą łuską, obejmują kolana, łokcie, owłosioną skórę głowy, przedramiona, plecy, okolice lędźwi, podudzia bądź pośladki. Zmiany mogą również ukazywać się na stopach, dłoniach i paznokciach. Zmiany występujące na płytce paznokciowej łatwo można pomylić z grzybicą.

Łuszczyca może występować w postaci prawie niezauważalnej, jednak często zajmuje widoczne obszary ciała. Bywają przypadki, że pokrywa kilkadziesiąt procent powierzchni skóry. U niewielkiej części chorych mogą pojawić się również zmiany w obrębie stawów, dolegliwości mogą sprawiać ogromny ból i doprowadzić do inwalidztwa. W Polsce na łuszczycę może chorować nawet 100 tysięcy osób.

Jak leczyć łuszczycę?

Przyczyna powstawania łuszczycy nie jest jeszcze znana dlatego też leczenie polega na leczeniu objawowym. Chory powinien stosować specjalne kremy, maści i bandaże. Podstawą jest intensywne złuszczanie za pomocą kwasu salicylowego, który można dostać w postaci oliwek i maści. Kolejnym krokiem jest zapobieganie nadmiernemu rogowaceniu naskórka (tutaj stosujemy preparaty miejscowo na bazie dziegciu i cygnoliny) oraz nawilżanie skóry. Pochodne witaminy D są często stosowane w preparatach dla chorych na łuszczycę. Wszystko dlatego, że działają przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie. Jeżeli mamy do czynienia z drobnymi zmianami stosuje się makrolaktamy- niesteroidowe kremy przeciwzapalne. Natomiast jeżeli zmiany sięgają większych rozmiarów wprowadza się terapię steroidową. Można także zastosowac fototerapię (PUVA). Polega ona na naświetlaniu pacjenta promieniami UVA (lub UVB) i podawaniu środków nasilających działanie promieni.

Jeżeli terapia miejscowa nie sprawdza się a zmiany łuszczycowe stają się większe i groźniejsze włącza się terapie ogólną, czyli stosowanie preparatów z grupy retinoidów, tj. pochodnych witaminy A, cytostatyków – które działają hamująco na metabolizm kwasu foliowego lub cyklosporyny działające immunosupresyjnie i hamujące namnażanie komórek skóry.

Wszystkie wyżej wymienione terapie – miejscowe oraz ogólne- mogą dawać skutki uboczne. Dziegcie i cygnolina mogą wywołać silne podrażnienia. Steroidy może i są skuteczne jednak po dłuższym okresie stosowania mogą doprowadzić do ścieczenia skóry, nasilenia częstotliwości nawrotów choroby, zmniejszenia odporności na infekcje, a nawet uodpornienia na leczenie. Jeżeli chodzi o naświetlenia to pod ich wpływem można zaobserwować szybsze starzenie się skóry, występuje tutaj także ryzyko powstania nowotworu i zaćmy. Jako efekty uboczne przy stosowaniu cytostatyków, retinoidów czy cyklosporyny można wymienić biegunki, bóle mięśniowo-stawowe, niedokrwistość, krwawienia z przewodu pokarmowego, wysuszenie śluzówki a nawet przerzedzenie włosów. Czasami ale to znacznie rzadziej lekarstwa mogą uszkodzić szpik kostny, zaburzać funkcje wątroby i nerek czy zwiększyć podatność na nowotwory. Działają toksycznie przez co również mają wpływ na rozwój płodu. Kobiety chcące zajść w ciążę nie mogą stosować tego typu leków już na 2 lata przed planowaną ciążą. Kobietom w okresie rozrodczym zaleca się stosowanie bardzo skutecznych metod antykoncepcji i na czas terapii i 2 lata po jej skończeniu.

Podobne artykuły:

1. Łuszczyca krostkowa dłoni i stóp Łuszczyca to jedna z najpowszechniejszych chorób dermatologicznych, jak szacuje się...