Depilacja wąsów

Zarost nad górną wargą, czyli tak zwane wąsy to relikt poprzedniej epoki w której większość mężczyzn z upodobaniem je nosiła. Był to symbol męskości, dodający pewności siebie tysiącom mężczyzn. Jednak co robić kiedy to kobieta zmaga się z problemem nadmiernego owłosienia na górnej wardze? Dzięki temu artykułowi dowiesz się w jaki sposób sprawić, żeby depilacja wąsów była szybka i skuteczna.

Depilacja wąsów może być równie szybka i skuteczna, co depilacja każdej innej części ciała. Nadmierne owłosienie na górnej wardze można usuwać na kilka sposobów – oto kilka z nich.

Kremy do depilacji
Krem do depilacji to sposób doskonały dla osób, które mają wrażliwą skórę i mała tolerancję na ból. Depilacja z użyciem kremu jest całkowicie bezbolesna i daje zadowalające efekty. Podczas wybierania odpowiedniego kremu do depilacji zwróć uwagę czy można przy jego pomocy depilować okolice twarzy. Kremy które nie są przeznaczone do tego celu mogą wywołać efekty uboczne oraz podrażniania.

Depilacja woskiem
Depilacja woskiem sprawia, że włoski odrastają przez dłuższy okres czasu niż w przypadku depilacji kremem, lecz jest ona o wiele bardziej bolesna. Jeśli zdecydujesz się na depilację woskiem to najlepiej jest ją wykonać w profesjonalnym salonie kosmetycznym. Masz wtedy pewność najwyższej skuteczności i jakości usługi. Gwarantuje Ci to także mniejszy ból, ponieważ doświadczenie kosmetyczek w salonach sprawia, że są one w stanie sprawniej oderwać plaster z woskiem.

Depilacja laserowa
Jest to definitywnie najskuteczniejsza metoda depilacji wąsów, ponieważ usuwa niechciane owłosienie na stałe. Jednak depilacja laserowa ma też swoje minusy. Jest to między innymi cena, ponieważ jest to zabieg znacznie droższy od tradycyjnej depilacji. Musisz pamiętać także o tym, że depilacja laserowa jest skuteczna tylko wtedy jeśli niechciane owłosienie na górnej wardze jest ciemnego koloru.

Gronkowiec a trądzik

Wiele osób zmaga się z problemem trądziku pomimo tego, że są już dorośli. Jest to uciążliwa i wstydliwa dolegliwość, ponieważ kojarzona jest zazwyczaj wyłączenie z okresem dojrzewania. Trądzik u dorosłych powstaje z wielu przyczyn i tak naprawdę nie ma na niego skutecznego lekarstwa. Na szczęście rozwój dermatologii dał nam skuteczne narzędzia, dzięki którym można efektywnie poprawić stan swojej skóry. Są to różnego rodzaju żele, kremy i suplementy diety, które w skuteczny sposób oczyszczają cerę i zapobiegają powstawaniu wyprysków.

Jednak w niektórych przypadkach może zdarzyć się, że nawet i nowoczesne kosmetyki nie dają żadnych efektów i trądzik dalej się pojawia. W takich sytuacjach istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie jest to trądzik, lecz zmiany skórne związane z zarażeniem gronkowcem złocistym. Gronkowiec jest bakterią, której nosicielami jest około 10-40% populacji. Zakażeniu gronkowcem towarzyszą objawy takie jak: biegunka, wymioty czy spadek ciśnienia krwi.  Może zdarzyć się także sytuacja w której zakażenie przebiega bezobjawowo. Gronkowiec może prowadzić do zakażeń ropnych skóry, tkanki miękkiej lub zakażeń układowych. Zakażenia gronkowcem nie należy lekceważyć, ponieważ może on prowadzić do chorób takich jak:

• zapalenie opon mózgowych,
• zapalenie mięśnia sercowego,
• liszajec,
• zastrzał,
• choroba Rittera,
• czyraki,
• zespół wstrząsu toksycznego.

Bardzo często objawy skórne, które towarzyszą zarażeniu gronkowcem złocistym mylone są ze zwyczajnym trądzikiem. Jeśli od lat zmagasz się z wypryskami i żadne środki, których używałeś nie są w stanie Ci pomóc – zgłoś się na badanie krwi wykazujące obecność bakteri gronkowca. Dzięki terapi antybiotykowej można go skutecznie wyleczyć, a tym samym pozbyć się objawów skórnych, które mogą mu towarzyszyć.

Nadczynność tarczycy a wypadanie włosów.

Nadmierne wypadanie włosów często jest efektem przebytej choroby ogólnoustrojowej, stresu, nerwicy, palenia papierosów i nieodpowiedniej diety (niskokalorycznej i ubogiej w białko). Może także pojawić się wskutek stosowania niektórych leków.

Do chorób ogólnoustrojowych, które mogą nasilać wypadanie włosów, a w konsekwencji prowadzić do łysienia, zaliczamy:

• zaburzenia hormonalne (np. nadczynność i niedoczynność tarczycy),
• choroby zakaźne,
• cukrzycę,
• niektóre choroby tkanki łącznej,
• nowotwory narządów wewnętrznych
• oraz choroby skóry głowy (takie jak łuszczyca, grzybica czy łojotokowe zapalenie skóry głowy).

W nadczynności tarczycy włosy są cienkie, jedwabiste, o wzmożonym połysku, a występujące łysienie może przyjmować postać rozlaną lub ograniczoną, głównie do okolicy czołowej. U niektórych chorych stwierdza się przerzedzenie włosów łonowych.

W niedoczynności tarczycy włosy są przerzedzone, suche, szorstkie i łamliwe. Obserwuje się także tzw. objaw Hertogha, który polega na wyłysieniu 1/3 zewnętrznej części brwi. Leczenie takiej odmiany łysienia polega na leczeniu choroby podstawowej. Wypadanie włosów, które występuje przy nad- albo niedoczynności tarczycy, jest po wyrównaniu zaburzeń czynności tarczycy odwracalne. Tarczyca, niezależnie od jej bezpośredniego wpływu na cykl wzrostu włosów, ma inne działanie na przemianę materii, które w sposób bezpośredni lub niebezpośredni mogą wpływać na wzrost włosów.

Wypadanie włosów (alopecja) zaczyna się w przypadku niedoczynności tarczycy bardzo powoli. Podczas analizy cebulki włosowej (trichogram) znajdujemy zwiększoną ilość włosów w stanie spoczynku. Także wysoka nadczynność tarczycy może doprowadzić w około 50% przypadków do łysienia dyfuzyjnego, jak również do osłabienia owłosienia na ciele.

Trądzik grudkowo krostkowy

Etiologia trądziku jest złożona, związana z wieloma czynnikami przyczynowymi, takimi jak:

• łojotok,
• zaburzenia rogowacenia naskórka przy ujściu mieszka włosowego,
• aktywność hormonów płciowych,
• zakażenia bakteryjne.

Nadmierne wydzielanie oraz zmieniony skład łoju grają istotną rolę w powstawaniu wykwitów trądzikowych.

Za przyczynę zaczopowania gruczołów łojowych i powstania odczynu zapalnego uważano wolne kwasy tłuszczowe powstające na drodze hydrolizy trójglicerydów zawartych w łoju pod wpływem lipaz uwalnianych z Propionibacterium acnes.

Wyróżniamy wiele typów trądziku:

• trądzik zwykły,
• trądzik grudkowo-krostkowy,
• trądzik guzkowo – cystowy.

Trądzik grudkowo-krostkowy to trądzik drugiego stopnia. Oprócz zamkniętych i otwartych zaskórników występują w trądziku grudkowo-krostkowym zmiany zapalne w postaci tytułowych grudek i krostek.

Do leczenia trądziku drugiego stopnia stosuje się nadtlenek benzoilu, antybiotyki oraz hormony. Trądzik jako choroba przewlekła wymaga leczenia długotrwałego – przez wiele miesięcy a nawet lat. Leczenie zależy od postaci klinicznej trądziku. Poza izotretinoiną nie ma żadnego leczenia przyczynowego. Wszystkie pozostałe metody leczenia prowadzą do usuwania objawów procesu chorobowego.

Podstawą terapii trądziku jest odpowiednia pielęgnacja i leczenie miejscowe, wystarczające nawet u 60% pacjentów. U pacjentów wymagających leczenia systemowego, właściwa pielęgnacja jest niezbędnym czynnikiem uzupełniającym. Jeżeli występuje więcej zmian zapalnych grudkowych i krostkowych, stosuje się silniejsze preparaty o działaniu komedolitycznym i przeciwbakteryjnym:

• kwas azelainowy,
• nadtlenek benzoilu i retinoidy,
• antybiotyki,
• a także witaminy pomocne w walce z trądzikiem (najczęściej pochodne witaminy A).

Ważne jest stosowanie preparatów leczniczych na całą powierzchnię chorobowo zmienionej skóry.
Skuteczny w zmianach trądzikowych bywa również kotrimoksazol, dostępny w formie preparatów: Bactrim, Biseptol. Zalecaną dawką jest 960 mg/dobę w dwóch dawkach podzielonych. Azithromycyna podawana w dawce 500 mg dziennie przez 3 dni w 4 cyklach 10-dniowych jest dość skutecznym lekiem w trądziku grudkowo-krostkowym.

Zabiegi odchudzające – jakie są opcje?

Postanowiłaś, że zaczynasz się odchudzać, towarzyszy ci mocna motywacja i dużo zapału. Jednak równocześnie całkowity brak planu. Nie wiesz, jaką metodę wybrać? Jakie diety odchudzające są najlepsze? A może wraz z potrzebą utraty wagi musi iść coś jeszcze? Może sama dieta nie wystarczy? Jakie są opcje? Jakie zabiegi odchudzające wybrać.
Mnogość najróżniejszych metod sprawia, że przedstawić je najlepiej w formie prostej wyliczanki. Tak też chcielibyśmy zrobić w tym artykule. Czytaj więcej »

Tabletki na cellulit – prawda, czy fałsz?

Tabletki na cellulit mylnie są wiązane z lekami.
Występują one najczęściej pod postacią kapsułek, pigułek. Kuracje antycellulitową może uzupełnić krem na cellulit.

Mogą to być środki:

• uszczelniające naczynia krwionośne,
• przeciwobrzękowe
• działające przeciwzapalnie.

Profesjonalna nazwa tabletek antycellulitowych to suplementy diety. Są to preparaty uzupełniające dietę, w jeden lub wiele składników odżywczych, ale nie zastępujące jej. Zadaniem suplementu jest uzyskanie określonego efektu, w naszym przypadku likwidacji cellulitu.

Suplementy diety występują nie tylko w postaci tabletek, ale proszków, plastrów, kremów, itp.

Usuwanie cellulitu polega na tzw. remodelingu tzn. sprzyja zmniejszeniu ilości tkanki tłuszczowej przy wzroście ilości i napięcia tkanki mięśniowej, obniża stężenie cholesterolu, działa immunostymulująco i przeciwnowotworowo.

Oczywiście wszystko to w niewielkim zakresie, choć działanie jest udowodnione. Należy ten związek traktować jako niezbędny element właściwego żywienia, lecz nie obiecywać sobie cudów.

Przemodelowanie tkanki może nastąpić tylko przy aktywnym wysiłku fizycznym, czyli spalaniu tłuszczu i stymulowaniu mięśni (to samo dotyczy innych związków np. „spalaczy tłuszczu”). Żaden z tych preparatów nie zapewnia wspaniałej sylwetki i pięknej skóry. Konieczna jest praca nad sobą, choć stosowanie suplementów jest korzystne.

Jak zwykle jest jeszcze druga strona medalu. Dlaczego? Okazuje się, że nadmiar nienasyconych kwasów tłuszczowych pochodzących z oleju słonecznikowego blokuje własne przemiany podobnych związków w organizmie i… jest szkodliwy. Poglądy lekarzy uległy więc diametralnej zmianie.

Reasumując, lekarze polecają suplementy, ale apelują o zachowanie umiaru i raczej o próbę korygowania pod tym względem własnej diety, a nie zastępowania nimi codziennego pożywienia.

Powiększanie biustu kwasem

Powiększanie biustu kwasem hialuronowym polega na wstrzyknięciu preparatu pomiędzy ścianę klatki piersiowej, a gruczoł piersiowy.

Kwas hialuronowy jest naturalną substancją występującą w skórze, tkance podskórnej i łącznej oraz w płynie stawowym.
Wstrzyknięcie oznacza podanie preparatu w pożądane miejsce za pomocą kaniuli i strzykawki. Nie jest wymagane wykonanie cięcia chirurgicznego z pozostawieniem linijnej blizny. Wystarczy tylko nakłucie skóry. W miejscu nakłucia pozostaje punktowa blizna. Zabieg jest prosty, niemal bezbolesny, a kobieta nie musi po nim nosić żadnego specjalnego ubrania medycznego.
Zabieg powiększania piersi preparatem kwasu hialuronowego może być wykonany w gabinecie zabiegowym, podobnie jak mniej skomplikowane zabiegi chirurgiczne. Stosuje się znieczulenie miejscowe. Czasami krótkotrwałe znieczulenie dożylne. Nie jest wymagana narkoza.

Zabieg trwa od 30 do 90 minut.

Po około 2 godzinach od zabiegu można powrócić do swoich codziennych czynności z wyjątkiem wykonywania znacznego wysiłku fizycznego. Wokół piersi zakładane są plastry samoprzylepne zapobiegające przemieszczeniu się materiału. Na piersi zakłada się stanik sportowy o jedną miseczkę większy niż pacjentka nosiła przed zabiegiem.
Przez okres dwóch tygodni zalecane jest unikanie dużego wysiłku oraz silnego uciskania piersi.

Po około dwóch latach zawartość kwasu w piersi zmniejsza się o połowę. Wtedy można pomyśleć o kolejnej dawce preparatu. W celu przedłużenia efektu zaleca się powtórzenie zabiegu z zastosowaniem tylko 50% materiału zużytego w czasie pierwszego zabiegu.

Koszt zabiegu zależy od ilości zużytego preparatu. Jedna 10-mililitrowa ampułka kwasu to koszt 630 złotych, w jedną pierś można wstrzyknąć jednorazowo od 60 do 100 ml preparatu.

Powikłania? Jedyne, jakie mogą się pojawić to uszkodzenie małych naczyń krwionośnych w czasie nakłuwania. Właściwie nie ma przeciwwskazań. Powiększanie biustu naturalnie i bezboleśnie zachęca do zastosowania tej metody coraz liczniejsze rzesze kobiet.

Laserowe usuwanie rozstępów

Przyczyn powstawania rozstępów jest tak wiele, że problem z ich pojawieniem się na skórze ud, pośladków, brzucha oraz ramion dotyka wiele osób. Na fakt ich zaistnienia  wpływają czynniki hormonalne, w tym zmiany zachodzące w okresie ciąży oraz w okresie dojrzewania, znaczny wzrost masy ciała, który jest naszym udziałem w krótkim czasie,  zaburzenia w funkcjonowaniu tkanki łącznej. Na możliwość wystąpienia rozstępów mają również wpływ czynniki genetyczne. Czytaj więcej »

Wypadanie włosów po narkozie

Wypadanie włosów jest procesem fizjologicznym. Włosy wypadają nam każdego dnia, jest to widoczne szczególnie podczas ich czesania i mycia.
Każda osoba ma na głowie ok. 100 tys. włosów, które to po pewnym czasie wypadają i zastępowane są nowymi. Dzienna utrata włosów nie powinna przekraczać 55 włosów.

Jednak, gdy wypada ich dwa razy więcej, wtedy pojawia się problem.

Najczęściej nadmierne wypadanie włosów można zaobserwować wiosną i jesienią. Przyczyną takiego nadmiernego wypadania włosów jest:

• stres,
• palenie papierosów,
• anemia,
• nerwica ,
• nieodpowiednia dieta.

Zwiększone wypadanie włosów u kobiet może występować po porodzie, w okresie menopauzy lub w wyniku nieodpowiedniego i częstego farbowania, oraz przez stosowanie złych szamponów i lakierów.

Spotykane jest również nadmierne wypadanie włosów w wyniku podania narkozy.

Wprawdzie operowany pacjent w stanie ogólnego znieczulenia znajduje się zazwyczaj tylko przez kilka godzin, jednak środki anestetyczne użyte do narkozy długotrwale blokują podziały komórkowe mieszków włosowych. Środki do znieczulenia ogólnego oddziaływają na mieszki włosowe tak silnie, że powodują niedokrwienie mieszków włosowych. Przechodzą one w fazę spoczynku i po dwóch – trzech miesiącach obserwuje się wypadanie włosów. Etap telogenowy – wypierania włosa martwego przez nowy włos zdrowy trwa jakiś czas, dlatego łysienie po operacji pojawia dopiero po dwóch-trzech miesiącach.

Po dalszych kilku miesiącach mieszki włosowe są znów w pełni aktywne i wytwarzają nowe włosy.
Na głowie znajdują się włosy w różnych stadiach życia – wymiana jest mniej więcej stała. W wyniku działania czynnika stresogennego jedne włosy wypadną szybciej (kwestia tygodni) a drugie później. Wszystko zależy od długości okresu katagen-telogen.