Nadczynność tarczycy a wypadanie włosów.

5 sie
Autor: Dorota
ViviComb - innowacyjny sposób na łysienie

Nadmierne wypadanie włosów często jest efektem przebytej choroby ogólnoustrojowej, stresu, nerwicy, palenia papierosów i nieodpowiedniej diety (niskokalorycznej i ubogiej w białko). Może także pojawić się wskutek stosowania niektórych leków.

Do chorób ogólnoustrojowych, które mogą nasilać wypadanie włosów, a w konsekwencji prowadzić do łysienia, zaliczamy:

  • zaburzenia hormonalne (np. nadczynność i niedoczynność tarczycy),
  • choroby zakaźne,
  • cukrzycę,
  • niektóre choroby tkanki łącznej,
  • nowotwory narządów wewnętrznych
  • oraz choroby skóry głowy (takie jak łuszczyca, grzybica czy łojotokowe zapalenie skóry głowy).

W nadczynności tarczycy włosy są cienkie, jedwabiste, o wzmożonym połysku, a występujące łysienie może przyjmować postać rozlaną lub ograniczoną, głównie do okolicy czołowej. U niektórych chorych stwierdza się przerzedzenie włosów łonowych.

W niedoczynności tarczycy włosy są przerzedzone, suche, szorstkie i łamliwe. Obserwuje się także tzw. objaw Hertogha, który polega na wyłysieniu 1/3 zewnętrznej części brwi. Leczenie takiej odmiany łysienia polega na leczeniu choroby podstawowej. Wypadanie włosów, które występuje przy nad- albo niedoczynności tarczycy, jest po wyrównaniu zaburzeń czynności tarczycy odwracalne. Tarczyca, niezależnie od jej bezpośredniego wpływu na cykl wzrostu włosów, ma inne działanie na przemianę materii, które w sposób bezpośredni lub niebezpośredni mogą wpływać na wzrost włosów.

Wypadanie włosów (alopecja) zaczyna się w przypadku niedoczynności tarczycy bardzo powoli. Podczas analizy cebulki włosowej (trichogram) znajdujemy zwiększoną ilość włosów w stanie spoczynku. Także wysoka nadczynność tarczycy może doprowadzić w około 50% przypadków do łysienia dyfuzyjnego, jak również do osłabienia owłosienia na ciele.

 
Kategoria: Łysienie