Koszt depilacji laserowej

Depilacja laserowa to sposób na niemal trwałą depilację zbędnego owłosienia. Metoda ta zyskała już wielu zwolenników, gdyż dzięki kilku zabiegom można pozbyć się zbędnego owłosienia raz na zawsze z prawie każdej części ciała. Chciałabyś wykonać taki zabieg lecz masz wątpliwości? Nie wiesz ile to kosztuje? Zastanawiasz się czy depilacja laserem boli? Ten artykuł odpowie na wszystkie Twoje pytania!

Depilację laserową można wykonać we wszystkich większych miastach i z pewnością coraz więcej osób zastanawia się nad tym czy skorzystać z zabiegu tego typu. Taka metoda depilacji jest w 100 procentach bezpieczna i wywołuje tylko lekki ból. Jest on o wiele mniejszy niż w przypadku np. depilacji woskiem.

Koszt zabiegu tego typu waha się od 100-400 zł. Kwota jaką trzeba zapłacić za depilację różni się w zależności od części ciała na której ma być wykonana. Depilacja laserowa dla najlepszego efektu wymaga wykonania kilku zabiegów, a całkowite usunięcie owłosienia następuje zazwyczaj po 3-5 zabiegach. Wykonanie kilku zabiegów jest niezbędne, ponieważ niektóre włosy nie są już w fazie wzrostu i pomimo tego, że depilacja laserowa je usunie to mają skłonność do odrastania.

Jeśli zdecydujesz się na depilację laserową musisz pamiętać o kilku warunkach, które musisz spełnić, aby zabieg był skuteczny.

• Musisz mieć jasną karnację.
• Niechciane owłosienie, które chcesz usunąć musi być ciemne, ponieważ laser działa na zasadzie wykrywania pigmentu znajdującego się we włosie.
• Unikaj depilowania opalonej skóry, ponieważ może to doprowadzić do odbarwień.

Na rynku dostępne są także urządzenia do samodzielnej depilacji laserowej w zaciszu własnego mieszkania. Plusem urządzeń tego typu jest przede wszystkim oszczędność czasu i pieniędzy, ponieważ płacisz tylko raz i możesz wykonywać zabiegi, kiedy tylko zechcesz. Jednym z lepszych urządzeń tego typu jest Rio Scanning Laser Hair Remover x60. Jest to urządzenie, które gwarantuje komfortową i efektywną depilację laserową, ponieważ potrafi namierzać, aż do 60 włosów jednocześnie!

Zaburzenia hormonalne a wypadanie włosów

Większość z nas z wyjątkowym niepokojem wita każdy niespodziewanie wypadający włos. Gdy na szczotce czy grzebieniu, pojawia się ich zbyt dużo, czujemy, że coś jest nie tak, że musimy temu zaradzić. Próbujemy różnych sposobów. Z niepokojem patrzymy w lustro, upewniając się, czy nasza fryzura ciągle wygląda tak samo, czy może ubytek włosów jest już widoczny? Prędzej czy później zgłaszamy się do specjalisty, próbując ustalić przyczynę nadmiernego wypadania włosów.

Lekarska diagnoza uzależniona jest przeważnie od płci pacjenta. Inne są przyczyny wypadania włosów u kobiet, inne u mężczyzn. Co ciekawe, w jednym i drugim przypadku duż ą rolę odgrywa gospodarka hormonalna. Wypadanie włosów nasilają zaburzenia hormonalne kory nadnerczy, przysadki, tarczycy oraz gruczołów płciowych.

Łysienie androgenowe damskie pojawia się dużo rzadziej niż męskie. Spowodowane jest one podwyższonym poziomem androgenów, czyli hiperandrogenizmem. Przyczyna leży również w uwarunkowaniu genetycznym. Nadmierne wypadanie włosów dotyka obszarów kącików czołowych oraz szczytu głowy. Zazwyczaj towarzyszy mu również zbyt szybkie przetłuszczanie się włosów. Stwierdzenie zbyt dużej ilości męskich hormonów, co zazwyczaj diagnozuje się w okresie menopauzy, wymaga dalszego leczenia endokrynologicznego. Łysienie tego typu towarzyszy wielu kobietom między 20 a 24 rokiem życia oraz 35 a 40. Ten sam hormon jest odpowiedzialny za wystąpienie łojotoku oraz pokrycie ciała włosami w miejscach charakterystycznych dla mężczyzn, na przykład na twarzy.

Lekarze diagnozują niekiedy u kobiet cierpiących na nadmierne wypadanie włosów: zespół pęcherzykowatego zwyrodnienia jajników, nadczynność kory nadnerczy, guzy jajnika oraz nadnerczy, zespół nadnerczowo-płciowy. Łysienie może być bowiem konsekwencją, a właściwie objawem występowania tych chorób.

Inna diagnoza może wykazać prawidłowy poziom androgenów, jednak zbyt dużą wrażliwość mieszków włosowych na ich oddziaływanie. Zazwyczaj taką skłonność do nadmiernych reakcji dziedziczymy. Leczenie odbywa się zazwyczaj przy pomocy środków antykoncepcyjnych, które zwiększają ilość estrogenów albo antyandrogenów. Dermatolog niekiedy przepisze nam również środki do działania zewnętrznego, miejscowego. Czytaj więcej »

Ćwiczenia na cellulit

Jest wiele skutecznych metod walki z cellulitem. Możesz zastosować specjalną dietę albo spróbować kremów antycellulitowych. Niektórzy idą na łatwiznę i poddają się operacji odsysania tłuszczu nie mając pojęcia, że zabieg ten w przypadku cellulitu jest całkowicie niepotrzebny. Chciałbym zaprezentować inny sposób pokonania tych brzydkich, pomarańczowych plam. Walka z cellulitem może być toczona za pomocą zestawu specjalnych ćwiczeń. Cellulit nie ma szans!

Oto ćwiczenia na cellulit, które zalecają od lat trenerzy fitnessu:

Ćwiczenie pierwsze: Zastosuj klęk podparty, unieś nogę do góry w tył jednocześnie ją prostując. Napnij mocno mięśnie pośladkowe przez trzy sekundy i powróć do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie wykonuj w czterech seriach po 10 powtórzeń z minutą przerwy pomiędzy nimi.

Ćwiczenie drugie: Połóż się na boku, nogę przy ziemi zegnij, drugą podnieś do góry. Utrzymuj ją napinając mięśnie przez trzy sekundy i opuść do pozycji wyjściowej.  Ćwiczenie wykonuj w czterech seriach po 10 powtórzeń z minutą przerwy pomiędzy nimi.

Ćwiczenie trzecie: Połóż się na brzuchu, ręce spleć pod podbródkiem. Unieś wyprostowane nogi natrzy sekundy, napinając przy tym mięśnie pośladkowe. Opuść je do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie wykonuj w czterech seriach po 10 powtórzeń z minutą przerwy pomiędzy nimi. Ważne! Ćwiczenia tego nie mogą wykonywać osoby mające problem z odcinkiem lędźwioiwym kręgosłupa!

Ćwiczenie czwarte: Przyjmij podobną postawę jak w ćwiczeniu drugim. Nogę unieś do góry, a następnie opuść w przód do poziomu, po czym wróć do pozycji wyjściowej. W każdej fazie zatrzymuj się na trzy sekundy napinając mocno mięśnie. Ćwiczenie wykonuj w czterech seriach po 10 powtórzeń z minutą przerwy pomiędzy nimi.

Ćwiczenie piąte: Stań w ćwierć przysiadzie. Jedną nogę miej wysuniętą do przodu, a drugą do tyłu. Wstań prostując nogi w kolanach, napinając przy tym mięśnie ud i pośladków. Ćwiczenie wykonuj w czterech seriach po 10 powtórzeń z minutą przerwy pomiędzy nimi.

Na wykonanie powyższych ćwiczeń poświęcisz nie więcej niż pół godziny dziennie. Jeśli nie jesteś przyzwyczajona do aktywności fizycznej, powyższe zadania mogą się na początku wydać ciężkie. Z czasem jednak się przyzwyczaisz. Przewagą tej metody na cellulit jest to, że poza usunięciem niechcianego tłuszczu poprawisz swoją kondycję oraz ogólny stan zdrowia. Pamiętaj, żeby ćwiczyć regularnie, wtedy efekty będą najlepsze. Po jakimś czasie możesz wykonywać więcej serii, plan ćwiczeń zależy tylko od Ciebie, Twoich chęci i tego, ile możesz poświęcić wolnego czasu na ćwiczenie swojej sylwetki. Aby osiągnąć jeszcze lepsze wyniki, powinnaś połączyć ćwiczenia ze zdrową dietą, przede wszystkim ogranicz spożycie cukrów oraz potraw bogatych w tłuszcze.

Trzymam kciuki za powodzenie terapii!

Dieta Atkinsa

Zainteresowanie wszelkiego rodzaju dietami w ostatnim czasie gwałtownie wzrasta. Dla wielu ludzi dieta jest odpowiednim sposobem na szybkie zrzucenie zbędnych kilogramów i zwiększenie pewności siebie. Jednak wybranie tej odpowiedniej przy natłoku różnych rodzajów diet może wydawać się dosyć trudnym zdaniem. Nie musisz się już więcej o to martwić! Pomożemy Ci w wyborze! Z tego artykułu dowiesz się o jednej z najpopularniejszych diet w Stanach Zjednoczonych, czyli o diecie Atkinsa.

Dieta Atkinsa jest to tzw. dieta niskowęglowodanowa. Zakłada ona niemal nielimitowane spożycie białek i tłuszczy, ograniczając do minimum spożycie węglowodanów. Dr. Atkins twiedzi, że duże spożycie węglowodanów prowadzi do zwiększonej produkcji insuliny, a tym samym do zwiększenia apetytu oraz przybierania na wadze.

Dieta Atkinsa zakłada, że dzienne spożycie węglowodanów nie powinno przekraczać 20 gramów,  co równa się mniej więcej 1 dużej kromce chleba. Natomiast jeśli chodzi o spożycie białek i tłuszczy – jest ono całkowicie nielimitowane. Odchudzanie z dietą Atkinsa jest łatwe i nie wymaga układania skomplikowanych planów żywieniowych, więc jest to dieta doskonała dla osób prowadzących intensywny tryb życia.

Głównymi źródłami węglowodanów są:

• jedzenie typu fast-food,
• makarony,
• chleb,
• słodycze.

Głównymi źródłami białka i tłuszczy są:

• mięso z kurczaka,
• ryba,
• jajka,
• ser.

Plusy diety Atkinsa:

• Jest to dieta dla ludzi, którym w tradycyjnych planach dietetycznych przeszkadzało limitowanie spożycia białka i nie byli w stanie przez to ich przestrzegać.
• Dieta doskonała dla ludzi, którzy nie odnieśli sukcesu z dietami wysokowęglowodanowymi lub niskotłuszczowymi.
• Łatwa w przestrzeganiu i nie wymaga układania skomplikowanych strategii żywieniowych.

Minusy diety Atkinsa:

• Jedzenie wysokich ilości tłuszczy, szczególnie tych nasyconych, może prowadzić do ryzyka zachorowania na choroby serca.
• Może powodować zmęczenie, mdłości i dużą utratę płynów.
• Może być stosowana wyłączenie przez krótki czas.
• Może prowadzić do zaparć.

Pamiętaj, że dieta nie jest alternatywą dla zdrowego odżywiania. Może prowadzić do szybkich efektów, lecz najlepszą strategią jest rozpoczęcie zdrowego trybu życia, który pozwoli Ci zachować zdrowie i zapewni bezpieczne odchudzanie.

Udar mózgu

Udar występuje w sytuacji w której naczynia krwionośne w mózgu zostają zablokowane lub pękają. Jak dobrze Ci wiadomo, substancje przenoszone do różnych części organizmu poprzez krew są mu niezbędne do życia. Mózg zaczyna powoli obumierać w przypadku braku stałego dopływu krwi. Udar może doprowadzić do śmierci lub trwałego kalectwa, w zależności od tego w jakiej części mózgu wystąpił. Uszkodzenie mózgu pojawia się już w kilka minut więc ważne jest, aby znać objawy udaru mózgu i w przypadku ich wystąpienia – móc szybko zareagować.

Poniżej znajdziesz najczęstsze objawy towarzyszące udarowi mózgu. Jeśli wystąpią u Ciebie – nie wahaj się i jak najszybciej wezwij pomoc!

• Nagłe odrętwienie i uczucie słabości w okolicach twarzy, ramion lub nóg (szczególnie jeśli występuje tylko po jednej stronie ciała).
• Nagłe pogorszenie jakości widzenia.
• Wystąpienie częściowego lub całkowitego paraliżu ciała.
• Niemożność mówienia lub rozumienia prostych zwrotów.
• Problemy z przełykaniem.
• Spadek koordynacji i nagła dezorientacja.
• W niektórych przypadkach występuje także niezwykle mocny ból głowy.

Ważny jest czas reakcji na objawy udaru. Musisz jak najszybciej trafić do szpitala lub pod opiekę specjalistów, którzy będą wiedzieć co robić w takiej sytuacji. Tylko w takim przypadku minimalizujesz ryzyko powikłań powstałych po udarze. Nie myśl o tym jak o dolegliwości, która samoistnie ustąpi.

Udarowi można skutecznie zapobiegać poprzez zdrowy tryb życia. Oto kilka sposobów, dzięki którym możesz zmniejszyć ryzyko powstania udaru.

• Unikaj palenia tytoniu.
• Wzbogać swoją dietę o ryby, warzywa, owoce, fasolę oraz produkty bogate w błonnik.
• Używaj mniejszych ilości soli.
• Prowadź jak najbardziej aktywny tryb życia. Twój lekarz pomoże dobrać odpowiedni poziom intensywności ćwiczeń.
• Dbaj o prawidłową wagę.
• Kontroluj poziom cholesterolu i ciśnienia krwi.
• Ogranicz alkohol i inne używki.
• Zażywaj wszystkie niezbędne lekarstwa jakie zaleca lekarz.

Objawy opryszczki

Opryszczka wargowa jest dolegliwością, która powstaje okresowo w wyniku uaktywnienia się wirusa HSV-1. Objawia się ona niewielkimi ranami, najczęściej w okolicy warg i nosa. W zależności od konkretnego przypadku wirus może uaktywniać się z różną częstotliwością. Opryszczką można zarazić się poprzez bezpośredni kontakt z osoba chorą lub przez dotykanie przedmiotów przez nią używanych (np. picie z jednego kubka).

Opryszczka to dolegliwość powodowana przez wirus HSV-1. Jest to wirus, który ma w sobie większa część populacji całego globu. Około 90% ludzi ma w sobie wirusa HSV-1 w formie uśpionej i nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Uaktywniony wirus HSV-1 powoduje powstawanie opryszczki wargowej. Z reguły trwa ona od 7 do 12 dni.

Pierwsze objawy opryszczki to ból w okolicy ust i silne uczucie swędzenia. Po jakimś czasie w miejscu w którym odczuwało się ból pojawiają się czerwone pęcherzyki, powoli przeobrażające się w małe ranki. W trakcie przebiegu choroby, pęcherzyki otwierają się i wycieka z nich płyn. Jest to stadium w którym wirus najłatwiej można przenieść na inną osobę. W końcowej fazie pęcherzyki zamieniają się w strupy i następuje gojenie się rany, najczęściej nie pozostawiające żadnego śladu.

Uaktywnienie się wirusa następuje najczęściej w wyniku osłabienia odporności organizmu. Może ono nastąpić także po nadmiernej ekspozycji na słońce lub też w wyniku stresu. Często u kobiet uaktywnienie się wirusa opryszczki łączy się z pojawieniem miesiączki.

Leczenie opryszczki przeprowadza się poprzez aplikację leku o nazwie Acykolwir, działającego wybiórczo na DNA wirusa. Najnowsze badania pokazują, że wirus przestaje się rozwijać w temperaturze sięgającej około 50 stopni Celsjusza. Wykorzystano to w produkcji urządzeń przeciw opryszczce takich jak np. HerpoTherm.

Zaparcia – jak sobie z nimi radzić?

Zaparcia są jednym z najczęstszych problemów związanych z układem trawiennym. Częstotliwość wydalania jest zależna od konkretnego pacjenta, lecz z reguły waha się ona między trzema, a siedmioma razami na tydzień.  O zaparciach jest mowa wtedy, kiedy spada ona poniżej trzech razy w tygodniu. Zaparcia oprócz trudności z wydalaniem mogą powodować także wzdęcia oraz dyskomfort w okolicy brzucha.

Artykuł ten odpowie Ci na pytanie jak można w naturalny sposób, poprzez zmianę diety, zmniejszyć kłopoty z wydalaniem i poprawić tym samym jakość swojego życia.

Naturalne sposoby na zaparcia

Błonnik
Błonnik odgrywa bardzo ważną rolę w terapii zaparć. Przedostaje się on przez układ trawienny w niemal niezmienionej postaci, lecz dzięki jego właściwościom zaparcia stają się mniejszym problemem. Rozkłada się on na wodę i substancje podobne do żelu, tym samym znacznie ułatwiając wydalanie. Głównymi źródłami błonnika są:

• pełne ziarno
• owoce
• warzywa
• brązowy ryż

Dodatkowo na rynku znajdziesz błonnik w sypkiej formie, który możesz dodać do każdej potrawy.

Płyny
Picie duże ilości płynów może znacząco pomóc osobom z zaparciami. Płyny sprawiają, że wydalanie się staję się łatwiejsze i częstsze. Zwróć uwagę na spożywane przez Ciebie napoje alkoholowe czy kofeinę, które mogą wpływać na odwadnianie się.

Probiotyki
Probiotyki to kultury bakterii, które naturalnie występują w układzie trawiennym. Spożywanie produktów zawierających probiotyki pomoże Ci w zaparciach, wzmocni Twoją odporność oraz utworzy ochronną barierę w Twoim układzie trawiennym.

Magnez
Niedobory magnezu mogą powodować zaparcia. Upewnij się, że Twoja dieta zawiera wystarczająco dużo jego źródeł. Pamiętaj, że spożywanie kofeiny może wypłukiwać magnez z Twojego organizmu.

Jeśli pomimo zmiany diety Twoje zaparcia nie ustępują – jak najszybciej skontaktuj się ze swoim lekarzem. Przepisze Ci on leki, które przyśpieszą wydalanie i skonstruuje indywidualnie dobraną dietę.

Dieta wspierająca zdrowie stawów

Stawy są częścią ciała bez której niemożliwe stałoby się normalne chodzenie, a przez to także normalne funkcjonowanie. Wielu ludzi martwi się o nie niestety dopiero wtedy, kiedy dopada ich choroba taka jak na przykład artretyzm. Jednak wcale nie musi być tak w przypadku Ciebie! Możesz skutecznie zadbać o zdrowie swoich stawów bez drastycznych zmian w swojej diecie. Wystarczy, że dodasz do niej produkty, który mają korzystny wpływ na zdrowie stawów, kości oraz chrząstek.

Jedzenie wykazuje mieć bardzo dużo wspólnego ze stanem zdrowia każdego człowieka. Odpowiednia dieta pozwala m.in.: schudnąć, nabrać masy mięśniowej czy obniżyć cholesterol. Nie inaczej jest ze zdrowiem stawów. Jedząc produkty o których dowiesz się w tym artykule możesz uchronić się przed chorobami stawów i związanym z nimi spadkiem ruchliwości.

Przeciwutleniacze to naturalna ochrona przed wolnymi rodnikami, które mogą uszkadzać stawy. Skoncentruj się na diecie, która zawiera duże ilości witaminy A, C, E oraz selenu.

Źródła witaminy A:

• marchewka,
• morele,
• kantalupa,
• brzoskwinie,
• warzywa o ciemnych liściach (botwina, szpinak).

Źródła witaminy C:

• grejpfrut,
• pomarańcza,
• papaja,
• mango,
• malina,
• ananas,
• szparagi,
• brokuły,
• czerwona papryka.

Źródła witaminy A:

• awokado,
• pełne ziarno,
• ziarna słonecznika,
• masło orzechowe.

Źródła selenu:

• łosoś,
• płatki owsiane,
• orzechy,
• brązowy ryż.

Kwasy tłuszczowe omega-3 również mają korzystny wpływ na zdrowie stawów. Mają one naturalne działanie przeciwzapalne. Dodatkowo jedzenie potraw bogatych w kwasy tłuszczowe omega-3 pomaga zmniejszyć opuchnięcie stawów oraz związany z tym dyskomfort. Doskonałym źródłem kwasów omega-3 są:

• ryby zimnowodne (łosoś, sardynki, śledź),
• orzechy,
• pełne ziarno,
• nasiona.

Dla dodatkowego efektu należy przyjmować suplementy diety, który mają w swojej formule składniki takie jak: glukozamina, chondroityna oraz MSM. Kupując suplementy diety zawierające wszystkie trzy składniki wymienione powyżej masz pewność, że Twoje stawy otrzymały wszystkie niezbędne dla ich zdrowia składniki.

Naturalne sposoby na ból głowy

Napięciowy ból głowy to jeden z najczęściej spotykanych typów bólu głowy. Większość z nas kilka lub kilkanaście razy do roku spotyka się z bólem o średnim natężeniu, który sprawia wrażenie jakby nałożono na głowę zbyt ciasną opaskę. Napięciowym bólom głowy mogą towarzyszyć także inne objawy, takie jak: wrażliwość skóry głowy/ramion/szyi, zmęczenie, zirytowanie czy problemy ze snem. Za kilka chwil dowiesz się jak w naturalny sposób możesz poradzić sobie z tym rodzajem bólu.

Napięciowe bóle głowy mogą być wywoływane z różnych przyczyn. Oto niektóre z nich:

• stres,
• bezsenność,
• niewygodna pozycja w trakcie spania,
• zaburzenie nawyków związanych ze snem,
• depresja,
• leki,
• opuszczanie posiłków,
• siedzenie w niewygodnej pozycji przez dłuższy czas,
• brak aktywności fizycznej,
• menopauza,
• ciąża.

Jak widać lista rzeczy, które mogą wywołać ten konkretny rodzaj bólu jest dosyć długa. Nic dziwnego, że pojawia się on tak często u wielu osób. Aby nie narażać swojego układu pokarmowego na częstą obecność leków przeciwbólowych proponujemy wypróbowanie naturalnych sposobów radzenia sobie z bólem.

Badania przeprowadzone przez naukowców badających problem napięciowych bólów głowy wykazały, że blisko 50% osób, które na nie cierpią stosuje lub stosowało naturalne sposoby do walki z bólem.

Niestety nadal nie sporządzono badań których częścią byłaby tzw. podwójnie ślepa próba, więc naukowcy nie są do końca pewni skuteczności naturalnych metod. Jednak sam fakt, że takie metody mogą być pomocne sprawia, że warto z nich skorzystać. Bo przecież cóż masz do stracenia? Chyba tylko ból głowy.

Akupunktura
Chińska medycyna tradycyjna utrzymuje, że ból spowodowany jest poprzez blokadę ścieżek przez które płynie energia przez całe ciało. Chińczycy wierzą, że jednym ze sposobów na ich odblokowanie jest właśnie akupunktura.

Nie wiadomo do końca jak działa akupunktura, lecz niektóre teorie zakładają, że poprzez taki zabieg uwalniane są opioidy, które w naturalny sposób likwidują ból.

Terapia masażem
Masaż może być bardzo skuteczny w walce ze stresem oraz napięciem mięśni. Lecz czy pomaga na ból głowy? Niektórzy twierdzą, że tak. Masaż pomaga się odprężyć i zapomnieć o stresie dnia codziennego. Sprzyja to uwalnianiu się endorfin, które w naturalny sposób walczą z bólem.

Naturalne sposoby do walki z napięciowym bólem głowy mogą być równie skuteczne co stosowane nadzwyczaj często leki przeciwbólowe. Jeśli zdecydowałeś się na którąś z metod – upewnij się, że nie masz żadnych przeciwskazań zdrowodnych do jej zastosowania.

Hormon wzrostu

Hormon wzrostu jest produkowany przez przysadkę mózgową – część mózgu o wielkości porównywalnej do ziarnka grochu. Hormon ten pozwala rosnąć człowiekowi w okresie dojrzewania, a w późniejszym czasie odgrywa rolę, która umożliwia prawidłowe życie i regenerację wszystkich tkanek w organizmie. Zaczynając od wieku średniego, produkcja tego hormonu powoli zwalnia i do organizmu dostają się mniejsze jego ilości. Ten naturalny spadek sprawił, że zaczęto się interesować metodami, które mogą zwiększać produkcję hormonu wzrostu. Dziś dowiesz się jak można zwiększyć jego ilość i jakie korzyści Ci to przyniesie.

Kto potrzebuje przyjmować hormon wzrostu?
Hormon wzrostu w zastrzykach podaje się tylko i wyłącznie z zalecenia lekarza. Potrzebują go osoby, które mają zaburzoną gospodarkę hormonalną. Nie zleca się podawania hormonu wzrostu osobom, u których z naturalnych przyczyn jego produkcja się zmniejszyła.

Badania na dorosłych pacjentach wskazały, że dzięki zastrzykom z hormonu wzrostu można uzyskać następujące korzyści:

• zwiększenie gęstości gości,
• zwiększenie masy mięśniowej,
• zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej,
• zwiększenie wydajności w trakcie ćwiczeń.

Hormon wzrostu używany jest także w przypadkach zaniku mięśni powiązanych z HIV oraz AIDS.

Co hormon wzrostu może zrobić dla zdrowych dorosłych?
Dzięki zwiększeniu ilości hormonu wzrostu w organizmie można zyskać szereg korzystnych efektów. Na rynku są dostępne suplementy diety, które w naturalny sposób mogą powodować zwiększenie produkcji hormonu wzrostu. Dzięki temu można uzyskać większą masę mięśniowa, zgubić zbędny tłuszcz, zwiększyć swoją energię i wytrzymałość oraz powstrzymać efekty starzenia.